Vier jaar geleden vertelde mijn pedicure aangedaan dat Thích Nhat Hanh, Boeddhistische monnik en vredesactivist, was overleden. Beiden werden geboren in Vietnam en beiden vluchtten daar ooit vandaan. Ze sprak met liefdevol enthousiasme over hem, raadde me aan zijn gedichten te lezen. Van hieruit ontspon zich een gesprek over compassie en nutsbesef. 

Voor mij tekent het woord blauwdruk - oorspronkelijk een manier om bouwtekeningen te kopiëren - een verbinding met mijn fundament, iets waardoor ik me senang kan voelen. Merk dat anderen het herkennen als ik zeg: "Dat zit blijkbaar in je blauwdruk." Soms ervaar je die echo van een essentie, een afspiegeling van wat je eerder, al dan niet vaag, besefte. Een vertrouwd gevoel waardoor je je één voelt met het geheel der dingen.